Plastic Soup

Dagelijks draagt zwerfafval in onze steden bij aan de plastic soep in de oceanen.

Plastic Soup

Dagelijks draagt zwerfafval in onze steden bij aan de plastic soep in de oceanen.

Het probleem van ons allemaal

Eenmaal in het water zorgt plastic voor verstikking van dieren en schade aan boten.

Ook zijn er al kleine deeltjes in ons drinkwater terug te vinden.

Samen moeten we dit probleem aan gaan pakken.

Eenmaal in het water zorgt plastic voor verstikking van dieren en schade aan boten.

Ook zijn er al kleine deeltjes in ons drinkwater terug te vinden.

Samen moeten we dit probleem aan gaan pakken.

Welzijn Dieren

Vissen en ook zeeschildpadden raken levensbedreigend verstrikt in het plastic.

Transport schepen

Scheepvaart ondervindt hinder waarbij het materiaal dusdanig beschadigd raakt.

gezondheid mensen

Microplastics vormen een gezondheidsrisico voor de kleinste tot grote organismen.

Al dat plastic verzamelt zich eerst in onze grachten, kanalen en rivieren.

Het grootste gedeelte zie je niet eens omdat het onder het wateroppervlak verdwijnt.

The Great Bubble Barrier pakt dit probleem dicht bij de bron aan, hier, in onze grachten, kanalen en rivieren.

Al dat plastic verzamelt zich eerst in onze grachten, kanalen en rivieren.

Het grootste gedeelte zie je niet eens omdat het onder het wateroppervlak verdwijnt.

The Great Bubble Barrier pakt dit probleem dicht bij de bron aan, hier, in onze grachten, kanalen en rivieren. 

Plastic Soup

Dagelijks draagt zwerfafval in onze steden bij aan de plastic soep in de oceanen.

Plastic Soup

Dagelijks draagt zwerfafval in onze steden bij aan de plastic soep in de oceanen.

In onze oceanen en zeeën drijft steeds meer plastic afval. Dit komt van afval wat we op straat weggooien, visnetten die achterblijven, maar ook door het wassen van synthetische kleding of door je tanden te poetsen. Al deze verschillende soorten plastic vormen samen in de zeeën en oceanen de plastic soep.

Door verwering, zonlicht en golfslag valt groot plastic uit elkaar in kleine stukjes. Dit leidt tot ernstige verontreiniging. In 1997 zeilde kapitein Charles Moore van Hawaii naar Zuid-Californië door de North Pacific Gyre, een normaal gesproken ongebruikelijke route. Daar, midden op de Grote Oceaan, zag hij dagelijks stukken plastic langs drijven. Later keerde hij naar het gebied terug om nader onderzoek te doen. Het bleek te gaan om een significant hogere concentratie van plastic dan elders in de oceaan. Dat plastic bleek niet alleen te drijven, maar ook te zweven in de waterkolom. Moore noemde het verschijnsel de ‘plastic soup’, de term die nu in de hele wereld in gebruik is.

De oceanen beslaan 72% van het aardoppervlak en zijn onze voornaamste zuurstofleveranciers. Voor meer dan de helft van de wereldbevolking is de oceaan de voornaamste voedselbron. Maar omdat plastic niet verteert langs de biologische weg, is de plastic soep voor veel zeedieren dodelijk.

Door de degradatie en fragmentatie van plastics tot kleine deeltjes, kunnen er ook giftige stoffen uit de plastics vrijkomen. Allerlei dieren die in of van de zee leven en zelfs het kleine zoöplankton zien plastic afval en microplastics voor voedsel aan. Hiermee dringt het vaak giftige afval onze voedselketen binnen. Ook nemen plastic deeltjes onderweg naar de zee allerlei giftige stoffen op uit riolen en vervuilde gebieden waar ze doorheen komen, waardoor het als het ware een soort giftige bommetjes worden. Deze stoffen komen weer vrij in het lichaam van het organisme dat het plastic opeet.

Plastic fragmenteert tot kleine deeltjes. Daardoor verandert al ons water in een wereldwijde soep van microplastics. Dieren en plankton zien die plastics voor voedsel aan. Zo dringt het onze voedselketen binnen.

De plastic verontreiniging van het zeewater zou ook onze gezondheid ernstig kunnen schaden. Het overgrote deel van deze verontreiniging is afkomstig van het land. Maar liefst 80% van al het plastic afval in oceanen wordt geloosd door de industrie en door mensen op het land en belandt in zee via rivieren, kanalen en havens. Daarnaast zijn schepen, de visserij en de off-shore industrie belangrijke veroorzakers van de vervuiling, maar vergeleken met het landaandeel is dit ‘maar’ 20%.

Per seconde komt er 0,25 ton plastic in onze oceanen bij. Dat is één volle vrachtwagen per minuut, 1440 vrachtwagens per etmaal en acht miljoen ton per jaar. Circa 94% van al het plastic dat in het water belandt, komt op de zeebodem terecht. Als we zo doorgaan, dan bevatten onze oceanen in 2050 meer plastic dan vis, voorspelt de Ellen McArthurFoundation. Dat is, omdat we elk jaar meer plastic produceren in plaats van minder: van 311 miljoen ton in 2014 naar 622 miljoen ton over twintig jaar. Dat is hetzelfde als 622 miljard kilo!

De grootste veroorzaker van plastic soep is zwerfafval van land. Hier hebben we allemaal, van consumenten tot bedrijven en overheden, een bepalende rol in.

Het plastic zwerfafval bestaat voornamelijk uit single used verpakkingsmateriaal. Van al het plastic dat we dagelijks consumeren, gooien we 50% binnen twintig minuten weg. Circa 3% daarvan komt uiteindelijk in water terecht. Terugdringen van single use plastics zal dus uiteindelijk het grootste effect hebben op de plastic soep.

Qua afvalverwerking kunnen de verschillen per land of regio enorm groot zijn, plastic lekkage naar het milieu staat hiermee direct in verband. Wanneer er door hergebruik en recycling voorkomen kan worden dat plastic wordt gestort, volgt er automatisch een enorme afname van plastic lekkage naar het milieu. Het is daarom noodzakelijk in ieder geval recycling op een hoger plan te tillen, zeker in landen waar landfilling de norm is.

Bron: Plastic Soup Foundation

.